Przejdź do głównej zawartości
Pajacyk na sznurku. Jak odpowiednio poluzować te sznurki to pajacyk zwiesza się smętnie w dół. Bez sił, bez życia, drewniana kukiełka. Tak właśnie się czuję. Nawet słońce za oknem nie jest w stanie wywołać uśmiechu. Nie znajduję już nigdzie ani krzty optymizmu. Chociaż szukam głęboko i ze zdziwieniem obserwuję jak się zmieniam. Jakby ktoś podmienił mi część zamienną zwaną sercem. Niby to samo, pika, chodzi, napędza. Ale pojawiła się rysa i rośnie, rozszerza się, a łatanie doraźne plastrem nie działa. Siłą woli, napisem "obowiązek" i "dzieci" wypisanym na czole odganiam od siebie przemożną chęć ucieczki. Niedaleko. W siebie. Coraz bardziej zazdroszczę tym, którzy tam sobie poszli, zostali i nic do nich nie dociera. Mają swój wewnętrzny świat i nie jest ich w stanie zranić zewnętrzny. I tylko ze względu na dzieci wstaję rano z łóżka. Kulam się do wieczora, zasypiam i znowu wstaję.
Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Zonk

Stanęłam wczoraj na wadze. I zonk. Nie przyznam się ile, ale wróciłam prawie do wagi "sprzed ćwiczeń". Trzeba, naprawdę trzeba coś z tym zrobić. Żegnajcie batoniki, michałki, trufle, czekolady .... Czuję, jakbym już umarła. Żeby tak bez żadnych przyjemności w życiu? Szloch ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Wiosna, wiosna

Wiosna, wiosna ... słońce świeci i choć temperatury ostatnio nie rozpieszczają, to jednak chęci do życia jakby większe. I energia do robienia więcej też jest. Nerka ma się dobrze (chyba, że za mało piję, wtedy się odzywa), więc wróciłam do ćwiczeń. Szału nie ma, bo na karate skręciłam nogę w kolanie, ale i tak regularny pilates i kijki ratują mnie przed popadnięciem w obłęd ;). Udało mi się nawet wyjechać z garażu rowerem. Więcej wychodzę z dzieciakami. Na urodziny chłopaki dostały rolki i hulajnogi, więc szaleją na chodnikach. Meblujemy powoli dom i przed domem. Impulsem jest oczywiście przyjęcie Kuby. Na taras Maciej wyczaił genialne meble. Chcieliśmy komplet z OBI, staliśmy już przy kasie, ale ... zonk ... meble są nieodporne na mrozy. A my nie chcemy bawić się w znoszenie klamotów do piwnicy, nie wiadomo, czy zmieściły by się na schodach. A ten komplet z artelia24 jest świetny. Wszystkie fotele i pufy chowają się pod stół i wystarczy jeden pokrowiec na wszystko. No i są...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Rajd Rowerowy w okolice Miastka - 26 IX 2015 r.

Janusz wyszykował taką przyczepkę, że mucha nie siada. Spokojnie możemy jechać na ten Bornholm. Ale, ale ... nie tak szybko, Wkoło nas tyle ciekawych miejsc, które warto zobaczyć. Dzięki Lechowi, który jest przewodnikiem PTTK, trasa kolejnej wędrówki zostaje ściśle wytyczona. Rowery zapakowane, banany na twarzach, humory i pogoda dopisują. Obieramy kurs na Miastko. Lechu z Mirką jadą swoim samochodem, Ala, Maciej, Wojtek, Marek i ja ładujemy się do wozu Janusza. Miastko miga nam tylko naprzemiennie wykonaną ścieżką rowerową (uwielbiam ten chaos na ścieżkach i przejeżdżanie z jednej strony na drugą). Zaraz za miastem górka. Cieszę się, że Maciej kupił czapkę Brubeck pod kask, bo wiatr duje jak szalony. Całe szczęście w połowie wycieczki ucichnie, wyjdzie słońce i zrobi się bardzo ciepło.  Dojeżdżamy do pierwszego przystanku.  Wołcza Wielka, czyli dwór, kościołek na rozstaju i poszukiwania włochatek krowy ;) "Miejscowość położona jest w odległości 4 km na ...
2 komentarze
Czytaj więcej